Публікацыі

У Варонежы Уладзімір Познер расказаў, як быў літаратурным сакратаром Самуіла Маршака

У Варонежы Уладзімір Познер расказаў, як быў літаратурным сакратаром Самуіла Маршака

Тэлежурналіст прызнаўся, што «ўвесь час хацеў памацаць яго вушы».

Сёння ў ВДУ вядомы тэлежурналіст Уладзімір Познер пагутарыў са студэнтамі і выкладчыкамі ВНУ.

Мерапрыемства было заяўлена як лекцыя, аднак у самым пачатку Уладзімір Познер абвясціў, што ніякай лекцыі не будзе.

- Я не лектар, не прафесар, я журналіст. Сёння я разлічваю на дыялог, мне цікава пагаварыць з вамі, - сказаў Уладзімір Уладзіміравіч.

Зносіны працягвалася каля двух гадзін. У прыватнасці, журналіст распавёў, што на працягу двух гадоў ён працаваў літаратурным сакратаром у нашага земляка Самуіла Маршака.

- Сакратар - гэта гучна сказана, можна сказаць, я быў яго пісарам. Адказваў на замежныя лісты, перапісваў розныя дакументы. Але за гэтыя два гады я зноўку вывучыў усю рускую літаратуру. Самуіл Якаўлевіч пачала са мной размаўляў пра яе, даваў нешта пачытаць. І не выганяў мяне ў іншы пакой, калі да яго прыходзілі вядомыя паэты і пісьменнікі. Яны размаўлялі пра нешта сваё, а я сядзеў і ціха слухаў. Так я пазнаёміўся з Твардоўскім, Еўтушэнка, Ахмадулінай і многімі іншымі, хто праходзіў праз кабінет Маршака. Уладзімір Познер

Па ўспамінах Уладзіміра Познера, Самуіл Маршак быў вельмі абыходлівы чалавекам.

- Я прыйшоў да яго працаваць, калі мне было 23 гады, - успамінае Познер. - І пры гэтым ні разу ён не звярнуўся мне акрамя як па бацьку і на "вы". Наогул вось гэтая форма імя па бацьку мне вельмі падабаецца ў рускай мове. Можна звярнуцца па бацьку і на вы, можна па бацьку і на ты. І ў любым выпадку гэта гучыць паважліва. А бывае, тэлефануе мне якая-небудзь журналістка 16 гадоў і звяртаецца да мяне «Уладзімір». Гэта проста няветліва.

Калі ў канцы жыцця Самуіл Якаўлевіч хварэў і амаль увесь час ляжаў у ложку, Уладзімір Познер быў побач.

- Мне ўвесь час хацелася пакратаць яго вушы, - прызнаўся журналіст. - Яны былі такімі вялікімі, і мне здавалася, што яны павінны быць такімі мяккімі і шурпатымі, як у слана.